جلد یکم «آثار ایران‌شناسی» در تاجیکستان منتشر شد

Ҷилди якуми «Осори эроншиносӣ» дар Тоҷикистон мунташир шуд

ایران‌شناسی یک زمینة گستردة میان‌رشته‌ای است، که به مفهوم عمومی، آن شامل مطالعات‌ زبان، تاریخ، ادیان و فرهنگ اقوام ایرانی‌تبار است و طبعاً، از لحاظ جغرافیایی به مرز و بوم ایران امروز محدود نمی‌شود، بلکه دربرگیرندة تمام مناطقی‌ست، که میراث ایران کهن تاریخی را دارند. رواج ایران‌شناسی (Iranology) ، صرف نظر از جامع بودن یا نبودن این تعبیر، که برخی آن را محدود و نارسا می‌دانند و به جای آن تعبیر مطالعات‌ ایرانی (Iranian studies) را پیشنهاد کرده‌اند، از قرن 19 م مصطلح گردید، که در یک تعریف عمومی و فراگیر، عبارت است از شناخت جامعة ایرانی و تحولاتی، که از آغاز تا امروز داشته است.
کتاب حاضر تحت عنوان «آثار ایران‌شناسی» جلد یکم از آثار پژوهشگر نام‌آشنای تاجیک، پروفسور میرزا ملااحمد است، که عمر شریف خویش را صرف پژوهش در زمینة تاریخ ادبیات و فرهنگ فارسی-تاجیکی نموده و تا کنون بیش از 60 جلد کتاب و 550 مقاله از وی به نشر رسیده است.
کتاب «آثار ایران‌شناسی» با پیشنهاد و مقدمۀ جناب آقای دکتر حجت‌الله فغانی، سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران در تاجیکستان از سوی پژوهشگاه فرهنگ فارسی-تاجیکی و انستیتو زبان و ادبیات رودکی آکادمی علم‌های جمهوری تاجیکستان منتشر شده است.اثر حاضر حاوی 46 عنوان مقاله است، که به موضوع‌ها و مسئله‌های گوناگون ایران‌شناسی اختصاص یافته اند.
جلد یکم کتاب «آثار ایران‌شناسی» میرزا ملااحمد در 552 صفحه به خط سریلیک به چاپ رسید.

Эроншиносӣ як заминаи густурдаи миёнриштаист, ки ба мафҳуми умумӣ, он шомили мутолиоти забон, таърих, адён ва фарҳанги ақвоми эронитабор аст ва табъан, аз лиҳози ҷуғрофиёӣ ба марзу буми Эрони имрӯз маҳдуд намешавад, балки дарбаргирандаи тамоми манотиқест, ки мероси Эрони куҳани таърихиро доранд. Ривоҷи эроншиносӣ (Iranology), сарфи назар аз ҷомеъ будан ё набудани ин таъбир, ки бархе онро маҳдуд ва норасо медонанд ва ба ҷои он таъбири мутолиоти эронӣ (Iranian studies)-ро пешниҳод кардаанд, аз қарни XIX мусталеҳ гардид, ки дар як таърифи умумӣ ва фарогир иборат аст аз шинохти ҷомеаи эронӣ ва таҳаввулоте, ки аз оғоз то имрӯз доштааст.
Китоби ҳозир таҳти унвони «Осори эроншиносӣ» ҷилди якум аз осори пажӯҳишгари номошнои тоҷик, профессор Мирзо Муллоаҳмад аст, ки умри шарифи хешро сарфи пажӯҳиш дар заминаи таърихи адабиёт ва фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ намуда ва то кунун беш аз 60 ҷилд китоб ва 550 мақола аз вай ба нашр расидааст.
Китоби «Осори эроншиносӣ» бо пешниҳод ва муқаддимаи ҷаноби оқои доктор Ҳуҷҷатуллоҳ Фағонӣ – сафири муҳтарами Ҷумҳурии исломии Эрон дар Тоҷикистон, аз сӯи Пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ ва Институти забон ва адабиёти Рӯдакии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон мунташир шудааст.
Асари ҳозир ҳовии 46 унвон мақола аст, ки ба мавзӯъҳо ва масъалаҳои гуногуни эроншиносӣ ихтисос ёфтаанд.
Ҷилди якуми китоби «Осори эроншиносӣ»-и Мирзо Муллоаҳмад дар 552 сафҳа ба хатти кириллӣ ба чоп расид.

همچنین بررسی کنید

نهمین شمارۀ صدای شرق منتشر شد

Нӯҳумин шумора аз маҷаллаи «Садои Шарқ» мунташир шуд

نهمین شماره از مجله «صدای شرق» نشریهء ملی ادبی انجمن نویسندگان تاجیکستان در سال ۲۰۱۷ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *